Moczenie się dzieci po piątym roku życia podczas snu, to najczęstszy urologiczny problem u dzieci. Występuje u około 15-20 proc. pięciolatków, 5-7 proc. dziesięciolatków. Rozróżniamy dwa rodzaje moczenia nocnego. „Łagodny” typ moczenia, ustępujący z reguły do 10. roku życia, któremu nie towarzyszą żadne inne niepokojące objawy, określamy jako moczenie jednoobjawowe lub izolowane. To najczęściej występująca postać moczenia nocnego.
Moczenie nocne izolowane ma niejednolitą i często trudną do ustalenia przyczynę. Bardzo często występuje rodzinnie. Przyczyną tego rodzaju moczenia w dużym uproszczeniu jest opóźnienie dojrzewania różnych procesów w organizmie:
- niedobór hormonu (wazopresyny) odpowiedzialnego za wytwarzanie prawidłowej ilości moczu w nocy,
- opóźnienie dojrzewania prawidłowej kontroli nad działaniem pęcherza moczowego,
- opóźnienie dojrzewania procesów zachodzących w mózgu odpowiedzialnych za przebudzenie się.
Natomiast moczenie określane jako wieloobjawowe lub powikłane rozpoznajemy wówczas, gdy towarzyszą mu inne objawy chorobowe. Może ono być jednym z objawów bardzo groźnych chorób.Najczęściej są to wady i zakażenia układu moczowego oraz nieprawidłowe działanie pęcherza moczowego. Charakterystyczne są następujące objawy:
- popuszczanie moczu w dzień,
- ból i pieczenie przy oddawaniu moczu,
- trudności z rozpoczęciem oddawania moczu,
- gwałtownie pojawiająca się potrzeba zrobienia siusiu ( charakterystyczne jest wtedy nagłe kucanie dziecka),
- częste oddawanie moczu.
Inne przyczyny moczenia, to choroby powodujące wytwarzanie nadmiernych ilości moczu (np. cukrzyca), zaparcia, alergie, padaczka czy przerost migdałków podniebiennych.
Każde dziecko, które się moczy w nocy wymaga konsultacji pediatry.
made by artflash interactive 
