Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Kiedy dziecko powinien zbadać neurolog? Objawy neurologiczne u niemowląt i młodszych dzieci

Rehabilitacja zawsze przynosi efekty

O problemach neurologicznych dzieci mogą świadczyć trudności z zasypianiem, nadmierne lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenia kończyn, a także częsty płacz czy bóle głowy. Im szybciej zostaną wykryte nieprawidłowości i podjęta rehabilitacja, tym większe są szanse na prawidłowy lub zbliżony do prawidłowego rozwój dziecka.

Efekty rehabilitacji są tym większe, im wcześniej ją rozpoczniemy.

Fot. Fotolia

Efekty rehabilitacji są tym większe, im wcześniej ją rozpoczniemy.

Zaburzenia neurologiczne u dzieci są spowodowane nieprawidłową pracą mózgu, móżdżku, rdzenia kręgowego oraz nerwów obwodowych. Mogą mieć charakter wrodzony (zaburzenia i wady genetyczne, zaburzenia metaboliczne, powikłania ciąży, wysokie ciśnienie u matki, krwawienia u matki oraz stosowane przez nią używki, urazy okołoporodowe, niedotlenienie) lub nabyty (wszystkie elementy, które zadziałały na dziecko po urodzeniu czyli np. infekcje, urazy, niedobory witaminowe i składników mineralnych, niektóre alergie).

- Nie wiemy dlaczego te same czynniki u jednych nie wywołują zmian, a u innych są powodem poważnego schorzenia. Prawdopodobnie jest to wynik osobniczej wrażliwości lub występowania dodatkowych elementów, nie poddających się badaniu. Również nie jest wiadome dlaczego zespoły genetyczne np. zespół Downa przebiega z różną manifestacją objawów i ciężkością ich nasilenia - mówi lek. spec. Elżbieta Hibner, neurolog dziecięcy z Centrum Medyczne Salve Medica Łódź.

 

Objawy zaburzeń neurologicznych: nie zawsze jest powód do niepokoju

Najczęściej występującymi objawami, które niepokoją rodziców są, w wieku niemowlęcym, nieprawidłowości w nabywaniu poszczególnych funkcji rozwojowych - zaburzenia snu, niepokój i nadmiernie częsty płacz, asymetryczne ułożenie ciała, drgawki i drżenia, nieprawidłowy przyrost obwodu głowy, zbyt duże lub małe ciemiączko, napady padaczkowe.

Bardzo wiele poważnie wyglądających objawów i dolegliwości jest często wyrazem czasowych niedyspozycji, towarzyszy infekcjom, przemęczeniu lub nadmiernemu wysiłkowi i przemija wraz z ustępowaniem czynników sprawczych. - Dlatego należy zawsze uważnie obserwować dziecko, przede wszystkim ocenić czy objawy mają charakter stały, powtarzają się w ściśle określonych okolicznościach i nie mają tendencji do ustępowania, żeby nie obciążać dziecka zbyt szybko i pochopnie niepotrzebną, często bolesną diagnostyką czy pobytem w szpitalu - mówi neurolog.

Np. wielkość ciemiączka i czas jego zarastania może być bardzo rozbieżny w czasie i nie stanowi zaburzenia, jeśli przyrost głowy postępuje prawidłowo, a ciemię nie jest zapadnięte czy uwypuklone. Naturalne u niemowląt są także drżenia rączek i nóżek oraz często brody do 3-4 miesiąca życia, a u wcześniaków nawet dłużej.

Wskazaniem do konsultacji są natomiast znaczące odchylenia w pomiarach obwodu głowy. Pomocy fachowej szukamy również wtedy, kiedy rozwój dziecka w żadnej płaszczyźnie nie posuwa się do przodu, występuje obniżenie lub wzmożenie napięcia mięśniowego, zaburzony jest kontakt wzrokowy, mamy podejrzenia, że dziecko nie słyszy dobrze.

- Skonsultować się z lekarzem należy także wtedy, gdy występują zaburzenia świadomości i przytomności z towarzyszącymi im drgawkami bądź bez nich - dodaje neurolog. I podkreśla, że w rozwoju niemowlęcia nie wszystko przebiega tak, jak podają podręczniki i kolejność nabywania umiejętności jest bardzo indywidualna. - Rodzice często dowiadują się od swoich bliskich, że oni też np. najpierw wstawali, a potem siadali lub nie raczkowali, a przemieszczali się w inny charakterystyczny sposób. Również rytm snu, aktywność ruchowa może być różna i wynikać z cech charakterologicznych czy rodzinnych - dodaje dr Hibner.

 

Starsze dziecko: warto skonsultować nadpobudliwość i problemy z koncentracją

W przypadku starszych dzieci niepokój rodziców dotyczy głównie braku rozwoju mowy, zaburzeń zachowania, nadpobudliwości i braku koncentracji, złych wyników w nauce. Zdarzają się także bóle i zawroty głowy, zasłabnięcia oraz napady padaczkowe i ruchy mimowolne - tiki.

- U starszych dzieci, gdy mowa rozwija się z opóźnieniem zwracamy uwagę na to, czy dziecko dobrze słyszy, czy w rodzinie inne dzieci również mówiły późno i czy temu zaburzeniu towarzyszą inne problemy rozwojowe. Po 2. roku życia, jeśli mowa nadal nie postępuje, wskazana jest konsultacja logopedy, również psychologa i neurologa jeśli podejrzewamy, że jest to składowa bardziej skomplikowanego problemu rozwojowego - mówi.

Również nadpobudliwość, nadruchliwość i problemy z koncentracją powinny być konsultowane przez neurologa, gdyż mogą wynikać z niedoborów, alergii, ukrytych infekcji czy nieprawidłowości w czynności elektrycznej mózgu. - Osobny, bardzo powszechny problem stanowią bóle i zawroty głowy, które w znaczącej większości przypadków są wynikiem zaburzeń ogólnoustrojowych, emocji czy problemów okresu dojrzewania. Tylko kilka procent tych dolegliwości stanowi zaburzenie neurologiczne, a więc ich diagnostykę powinno się rozpoczynać u pediatry, po uprzedniej wnikliwej obserwacji okoliczności występowania objawów. Omdlenia i zasłabnięcia są częstym objawem u starszych dzieci i nastolatków i z reguły wystarcza wizyta u pediatry. Incydenty zaburzeń świadomości utraty przytomności z drgawkami zawsze są wskazaniem do szybkiej diagnostyki neurologicznej - dodaje dr Elżbieta Hibner z Centrum Medycznego Salve Medica Łódź.

 

Rehabilitacja: Tylko systematyczna praca daje rezultaty

W zależności od diagnozy, są różne metody terapeutyczne: od rehabilitacji ruchowej, po terapię zajęciową, logopedyczną, rehabilitację narządu wzroku i słuchu, stymulację rozwoju czy zabawy edukacyjne.

Długość terapii, zarówno w przypadku niemowląt, jak i starszych dzieci, wyznaczana jest zawsze w odniesieniu do konkretnego przypadku. Czasem wystarczy niewielka stymulacja rozwoju i dziecko „wskakuje” na prawidłowy tor rozwoju, a czasem potrzeba większego wysiłku.

Jak najwcześniej należy rozpoczynać rehabilitację narządu wzroku i słuchu, gdyż w dużej mierze ogranicza nasilenie niepełnosprawności z tego powodu. - Efekty rehabilitacji są tym większe, im wcześniej ją rozpoczniemy - najlepiej do 6 miesiąca życia. Po 1 roku życia rehabilitacja przynosi już znacząco mniejsze efekty i często ma już charakter zapobiegający dalszemu postępowi niepełnosprawności. - Terapii najlepiej poddają się też łagodne zaburzenia rozwojowe wieku niemowlęcego, nie mające u podstaw zespołu wad, uszkodzeń strukturalnych układu nerwowego spowodowanych opisanymi wyżej czynnikami oraz nabyte dysfunkcje nerwów obwodowych np. nerwu twarzowego czy strzałkowego. W przypadku poważniejszych nieprawidłowości, nawet tych najcięższych, jeśli nie jest możliwe ich zlikwidowanie, rehabilitacja przynosi poprawę, przyspiesza osiąganie nowych etapów rozwoju i zmniejsza skutki istniejącej niepełnosprawności: ogranicza spastyczność bądź wzmacnia wiotkie mięśnie. Powinna być wykonywana systematycznie, pod kontrolą rehabilitanta oraz regularnie w domu, po uprzednim otrzymaniu instruktażu od osoby prowadzącej ćwiczenia - dodaje.

Oceń artykuł:
nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Poczytaj również

Warto zobaczyć

Rozszerzanie diety dziecka

Polecamy

Dłuższa niż 4 godziny przerwa w karmieniu piersią może spowodować powrót pracy jajników i odblokowanie systemu hormonalnego.

Krwawienie w połogu

We wczesnym połogu, czyli w pierwszych dniach po porodzie, kobieta krwawi, ponieważ macica się obkurcza i oczyszcza. – Krwawienie tuż po porodzie nazywamy „odchodami”. Z początku są one krwiste, później brunatne, żółtawe, a na końcu szkliste, śluzowe....

czytaj

Jeżeli dziecko nie ma jeszcze 150 cm wzrostu, według przepisów powinno siedzieć w foteliku lub na podstawce.

Jak przewozić starsze dziecko samochodem?

Tylko połowa dzieci w wieku powyżej czterech lat jest należycie przewożona w samochodach. Tymczasem do 12. roku życia o bezpieczeństwo dziecka należy dbać w szczególny sposób.

czytaj

W pierwszym trymestrze ciąży aż 90 procent kobiet odczuwa bóle brzucha.

Różne bóle brzucha w ciąży

Nie każdy ból brzucha w ciąży musi świadczyć, że dzieje się coś złego. Ale żadnego nie wolno lekceważyć. Każdy rodzaj bólu powinien być skonsultowany z lekarzem, bo nigdy nie wiadomo, co jest jego przyczyną.

czytaj

Najmilsza rzecz w czasie tych wakacji to:



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj