Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Zespół Aspergera. Pierwsze symptomy

Dinozaury i liczby ważniejsze niż koledzy

O rozpoznawaniu zespołu Aspergera u małych dzieci rozmawiamy z Andrzejem Gardzielem, specjalistą psychiatrii dzieci i młodzieży

Objawy zespołu Aspergera stają się dostrzegalne dopiero w przedszkolu albo szkole, gdzie daje znać o sobie brak kompetencji społecznych, niezdolność funkcjonowania dziecka w grupie rówieśniczej.

Fot. iStockphoto

Objawy zespołu Aspergera stają się dostrzegalne dopiero w przedszkolu albo szkole, gdzie daje znać o sobie brak kompetencji społecznych, niezdolność funkcjonowania dziecka w grupie rówieśniczej.

Ewa Kozakiewicz: Po czym można poznać zaburzenia zwane zespołem Aspergera? Czy można o nich mówić jako o „lżejszym” rodzaju autyzmu?

 

Andrzej Gardziel, specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży: Lorna Wing - jedna z wielkich postaci badań nad autyzmem - rozumiała zespół Aspergera jako specyficzną postać autyzmu. Obecnie jest zaliczany do tzw. spektrum zaburzeń autystycznych. Różnica między autyzmem a zespołem Aspergera zasadniczo polega na tym, że dzieci autystyczne tworzą „swój świat" w obszarze stymulowanych przez nie doznań zmysłowych, a dzieci z zespołem Aspergera odgradzają się od naszego świata przez specyficzną izolowaną aktywność intelektualną. Mają swoje osobliwe pasje i zainteresowania, nieraz wyjątkowe uzdolnienia i tylko w ich wąskim zakresie potrafią nawiązywać znakomity kontakt z otoczeniem. Można powiedzieć, że żyją w kręgu swoich własnych obsesji i fiksacji. Te dzieci jakby „przywierają” do pewnego tematu i w jego zakresie gromadzą w umyśle wszystko, co może go dotyczyć np. z obszaru geografii świata, historii dinozaurów, czy podboju kosmosu.

 

Jakie jeszcze są różnice między dziećmi autystycznymi a z zespołem Aspergera?

W odróżnieniu od typowych autystyków, którzy często zadziwiają swoją sprawnością ruchową, dzieci aspergerowskie są przeważnie niezgrabne, brakuje im dobrej koordynacji psychoruchowej, co zalicza się nawet do kryteriów diagnostycznych w zespole Aspergera. Innym kryterium odróżniającym je od dzieci autystycznych jest dobry rozwój mowy - od strony formalnej. Pytanie czy zespół Aspergera jest „wyższą" formą autyzmu z powodu szybszego rozwoju umysłowego tych dzieci, czy też formą „zastępczą" z powodu ich małej sprawności motorycznej, jak dotąd pozostaje bez odpowiedzi. Wspólną natomiast cechą dzieci autystycznych i aspergerowskich jest głębokie upośledzenie odczuwania emocji i intencji innych osób, rozumienia sytuacji społecznych.

 

Czy symptomy zespołu Aspergera dają się przeoczyć, gdy dziecko jest małe?

Faktycznie, zaburzenie często jest rozpoznawane dość późno. Rodzice spostrzegają takie dziecko jako trochę dziwne, ale wysoko uzdolnione pod pewnymi względami, a więc dobrze się zapowiadające.

Problem staje się dostrzegalny dopiero w przedszkolu albo szkole, gdzie daje znać o sobie brak kompetencji społecznych, niezdolność funkcjonowania dziecka w grupie rówieśniczej. Przeoczyć zespół Aspergera jest łatwo w domu rodzinnym, trudniej poza nim. Nie istnieje też wyraźna granica pomiędzy dziećmi z zespołem Aspergera a zdrowymi dziećmi utalentowanymi w pewnych obszarach, a mało kompetentnymi w relacjach społecznych lub też bardziej zainteresowanymi swoimi pasjami niż kontaktem z ludźmi. Dlatego trudno być pewnym, co do takiego rozpoznania przed szóstym czy siódmym rokiem życia dziecka.

Zdarza się i tak, że dziecko z niezdiagnozowanym zespołem Aspergera radzi sobie w grupie rówieśniczej. Jest odmienne, ale przystosowane. Bowiem tak jak człowiek może nauczyć się języka obcego i żyć w obcym kraju, tak dziecko z zespołem aspergerowskim może nauczyć się zachowań społecznych, mimo że nie ma ich w sobie. Dziecko z tym zaburzeniem, przy pomocy rodziny potrafi się dostosować do otoczenia, żyjąc dalej w swoim świecie myśli i idei. Dzieci z zespołem Aspergera tworzą swój własny świat poprzez swego rodzaju autostymulację intelektualną. Niezwykle ważna jest reakcja na te dzieci otoczenia, najbliższej rodziny. Rodzice empatycznie wyczuwający dziecko mogą sami z siebie (nawet bez pomocy terapeutów) przystosować je do życia społecznego, przede wszystkim pomagając mu uświadomić sobie niedostatki i pomagając znaleźć sposoby ich przezwyciężania.

 

Strona: 1 2
Oceń artykuł:
nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Komentarze

  • barbarakaliska | 29-03-2015 19:08:38

    Ciekawy ten podrzucony artykuł / wywiad. Ja znalazłam w sieci też trochę więcej informacji o tej chorobie, a raczej zaburzeniu - tak gdyby ktoś potrzebował
  • kamiika | 09-08-2016 14:37:31

    Nie dajmy się zwariować. Spotykam wiele matek, które podejrzewają i Aspargera i autyzm i inne zaburzeenia umysłowe u swoich maluchów , że to niewiarygodne. Myślmy logicznie i nie dajmy sie panice

Poczytaj również

Warto zobaczyć

Rozszerzanie diety dziecka

Polecamy

Wymioty są groźne, bo mogą doprowadzić do odwodnienia organizmu niemowlęcia.

Wymioty u dziecka

Wymioty to cofanie treści żołądkowej pod ciśnieniem. Wymioty u dziecka zawsze oznaczają płacz i łzy, dziecko się boi, bo nie rozumie co się dzieje. Moje dzieci, wymiotując, zawsze płakały. Bez względu, czy miały kilka czy kilkanaście miesięcy.

czytaj

Od 28. tygodnia ciąży mama powinna codziennie odczuwać ruchy dziecka.

Jak odczytywać ruchy dziecka w brzuchu matki?

Jak rozpoznać ruchy dziecka? Kiedy można czuć pierwsze ruchy dziecka? Czy da się je odróżnić od perystaltyki jelit, chociaż czasem objawiają się bulgotaniem, przelewaniem? Kiedy maluch kopie, tylko dlatego, bo się obraca, a kiedy wyraźnie daje znać, że...

czytaj

W ostatnich latach nastąpił wzrost zachorowań na choroby alergiczne oczu.

Zapalenie spojówek u dziecka

Najczęstszą przyczyną wizyt dzieci u okulisty są zmiany zapalne powierzchni oka, w tym zapalenie spojówek. Dochodzi do niego, gdy do oka wnikną bakterie, wirusy, pył, dym, kurz czy kosmetyki. Choroba może mieć ostry lub łagodny przebieg, dlatego, gdy...

czytaj

Co sądzisz o tym, by każda kobieta mogła zażądać porodu w drodze cesarskiego cięcia?



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj