Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Dlaczego dzieci podbierają rodzicom pieniądze? Jak reagować?

Nie można udawać, że nic się nie dzieje

0 tym, dlaczego dzieci podbierają pieniądze i jak należy reagować, gdy je na tym przyłapiemy, rozmawiamy z Radosławem Kaczanem, psychologiem

Na ogół, jeśli dziecko uczestniczy w podejmowaniu rodzinnych decyzji, to ma poczucie, że rodzinny budżet, to też jego sprawa.

Fot. iStockphoto

Na ogół, jeśli dziecko uczestniczy w podejmowaniu rodzinnych decyzji, to ma poczucie, że rodzinny budżet, to też jego sprawa.

Rodzice, gdy odkryją, że mają w domu małego złodzieja, stają się podejrzliwi, przestają ufać dziecku. To z kolei albo czuje się zawiedzione, albo staje się jeszcze bardziej cwane i nadal kradnie. Jak przetrwać ten okres? Czy można zakładać, że kilkulatek kiedyś wyrośnie z podbierania pieniędzy?

Na pewno trzeba przyglądać się dziecku, obserwować je, by wiedzieć czy sytuacja się powtarza. Nie powinno się też zostawiać pieniędzy w zasięgu dzieci, by nie kusić losu. Ale poza tym, nadmierne kontrolowanie na pewno wytworzy w domu atmosferę nieufności i nikt nie będzie czuł się komfortowo. Zalecałbym więc wzmożoną czujność, by uchronić dziecko przed brnięciem w kłopoty, ale bez ostentacyjnej kontroli. Po szczerej rozmowie, warto dać dziecku i sobie trochę czasu. Czasem to lepsza strategia niż nadmierne sprawdzanie.

 

A jeżeli sytuacja się powtarza i dziecko, które obiecywało, że przestanie podbierać nam pieniądze, cały czas to robi?

Wszystko zależy od kontekstu i od tego na co je bierze. Czasem presja środowiska jest tak duża, że kilkulatek kradnie cały czas. Jeśli nie uda się znaleźć rozwiązania, warto skorzystać z pomocy psychologa.

 

Niektórzy dorośli boją się, że dziecko, które w młodym wieku zaczyna kraść, w przyszłości może mieć kłopoty z prawem. Czy słusznie?

Nie warto od razu uruchamiać katastroficznego myślenia. Lepiej zapobiegać takim zachowaniom, a jeśli się nie uda, to w porę je eliminować. Niektóre dzieci często łamiące normy mogą mieć kłopoty w przyszłości. Ale na to składają się różne powody. Na pewno rolą rodzica jest dotrzeć do istoty problemu i wspólne z dzieckiem zastanowić się nad rozwiązaniem.

Strona: 1 2 3 4
Oceń artykuł:
nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Poczytaj również

Podobne dyskusje na forum

Polecamy

W PRL, pierwszego dnia przedszkolanka odrywała dzieciaka od nogi mamy i zamykała jej drzwi przed nosem.

Reżim przedszkolny pokonany

Pierwszego września 1977 roku mama doprowadziła mnie do sali maluchów (ze względu na moje 5 lat miałam wskoczyć do starszej grupy z pominięciem misiów), gdzie nauczycielki oderwały mnie od jej nogi i zamknęły mamie drzwi przed nosem.

czytaj

Możemy się postarać, by nasze dziecko nie musiało się wstydzić mamy, taty czy sytuacji rodzinnej.

Kiedy dzieci wstydzą się swoich rodziców?

O tym czy i dlaczego dzieci wstydzą się czasem swoich rodziców, rozmawiamy z Radosławem Kaczanem, psychologiem rozwojowym.

czytaj

Niektóre dzieci mają wąskie kanaliki łzowe, które łatwo się zatykają powodując zastój łez.

Ropiejące oczy dziecka po porodzie

Nawet do kilku dni po porodzie powieki noworodka bywają sklejone zbierającą się białawo-żółtawą lub zielonkawą wydzieliną a spojówki oczek są lekko zaczerwienione i nabrzmiałe. W większości przypadków skuteczna jest odpowiednia pielęgnacja, ale nie zawsze!

czytaj

Co sądzisz o tym, by każda kobieta mogła zażądać porodu w drodze cesarskiego cięcia?



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj