Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Władza rodzicielska. Jak ją utrzymać, jak jej pozbawić

Rodzice! Po rozstaniu się, schowajcie animozje do kieszeni

Na temat władzy rodzicielskiej rozmawiamy z Rzecznikiem Praw Dziecka, Markiem Michalakiem

Ograniczanie władzy rodzicielskiej rodziców lub jednego z nich uzasadnione jest jedynie w skrajnych przypadkach.

Fot. iStockphoto

Ograniczanie władzy rodzicielskiej rodziców lub jednego z nich uzasadnione jest jedynie w skrajnych przypadkach.

 

Czy raz ograniczona władza rodzicielska może zostać przywrócona?

W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia bądź ograniczenia władzy rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić. Może też zmienić sposób jej ograniczenia, np. dziecko wraca do rodziców z placówki opiekuńczej, ale rodzinie zostaje przyznany kurator albo obowiązek uczestniczenia w terapii rodzinnej.

 

Sądy rozstrzygając w sprawach o ograniczenie czy pozbawienie władzy rodzicielskiej mają obowiązek kierować się dobrem dziecka. To pojęcie staje się szczególnie ważne w sytuacji rozwodu czy rozstania rodziców - jak przebiegają takie sprawy? Co rodzicom, ale i sądom podpowiada Rzecznik Praw Dziecka?

Przepisy nie precyzują pojęcia „dobra dziecka”, w zależności bowiem od okoliczności jego dobro może być pojmowane inaczej. Dlatego też każda sprawa rozpatrywana przez sąd opiekuńczy powinna być traktowana indywidualnie. Określenie potrzeb i właśnie najlepszego dla dziecka dobra bywa zależne od jego wieku, stopnia rozwoju, sytuacji życiowej, wcześniejszych doświadczeń.
Sprawy rozwodowe bywają w tej kwestii bardzo trudne, gdyż obok dobra dziecka – które zapewne dla obu rozstających się rodziców powinno być najważniejsze – pojawia się dobro i potrzeby dorosłego. Zdarzają się więc przypadki wykorzystywania dziecka w rozgrywkach między rodzicami. W mojej opinii każde dziecko, o ile nie zagraża to jego życiu lub zdrowiu, ma prawo do kontaktu z obojgiem rodziców. Wyraźnie stanowi o tym Konwencja o Prawach Dziecka. Takich relacji zarówno z mamą, jak i tatą – nawet po rozstaniu się rodziców – każde dziecko bardzo potrzebuje. I trzeba to umożliwiać.

Rada dla rodziców? Jedna i podstawowa. Podejmując jakąkolwiek decyzję nie myślcie o sobie a o dziecku. Warto schować swoje animozje do kieszeni dla dobra istoty, którą kocha się nad życie.

 

Strona: 1 2
Oceń artykuł:
nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Poczytaj również

Podobne dyskusje na forum

Polecamy

Możemy się postarać, by nasze dziecko nie musiało się wstydzić mamy, taty czy sytuacji rodzinnej.

Kiedy dzieci wstydzą się swoich rodziców?

O tym czy i dlaczego dzieci wstydzą się czasem swoich rodziców, rozmawiamy z Radosławem Kaczanem, psychologiem rozwojowym.

czytaj

Przyklejony do żołędzi napletek to u małych chłopców stan normalny.

Stulejka u dzieci

Stulejka to zwężenie napletka. Choć nie jest bolesna, trzeba ją leczyć. Ale uwaga! Na własną rękę nie diagnozujmy problemów z narządem płciowym maluszka. Zdecydowana większość lekarzy uważa, że przyklejony do żołędzi napletek u małych chłopców to norma, a...

czytaj

Trzylatek często boi się sam zasypiać i boi się ciemności.

Dziecięce lęki. Ciemny pokój, rozstanie z mamą

U rocznego dziecka pojawia się jeden z poważniejszych lęków (tzw. lęk separacyjny) - przed rozstaniem z mamą. Małemu dziecku wydaje się, że jak mama wychodzi, to znika na zawsze. Nie ma przecież poczucia czasu, nie rozumie, że mama wróci za...

czytaj

Co sądzisz o tym, by każda kobieta mogła zażądać porodu w drodze cesarskiego cięcia?



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj