Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Kiedy dziecko się wstydzi

Nie wyśmiewaj, a dopinguj

Dziecko uczy się poczucia wstydu najczęściej od rodziców czy opiekunów, którzy mówią mu jak należy się zachowywać, jakie powinno być. Bywa, że rodzice sami są wstydliwi i nieświadomie przenoszą swoje emocje na dzieci.

Wstyd jest naturalną, pozytywną emocją, pozwala funkcjonować w społeczeństwie.

Fot. BE&W

Wstyd jest naturalną, pozytywną emocją, pozwala funkcjonować w społeczeństwie.

Każde dziecko znajdzie się kiedyś w sytuacji, gdy poczuje się zawstydzone, zażenowane. U dzieci wstyd objawia się początkowym skrępowaniem, są nieśmiałe w stosunku do obcych ludzi, ale po oswojeniu się, pierwsza reakcja mija. — Wstyd jest naturalną, pozytywną emocją, pozwala funkcjonować w społeczeństwie, chroni przed zachowaniami, które nie są akceptowane, jest bardzo ważnym składnikiem rozwoju każdego człowieka — mówi Jakub Lesiak, psycholog, terapeuta, trener z Pracowni Psychologicznej Ego.

Zdarza się jednak, że wstyd bywa tak silny, że paraliżuje, odbiera poczucie własnej wartości. — Może prowadzić do tego, że nie pozwolimy sobie na przeżywanie pewnych emocji, na odczuwanie potrzeb. Poza wstydem dużą rolę może tu odgrywać lęk i niska samoocena — podpowiada specjalista. Przyczynami nieśmiałości mogą być słaby związek emocjonalny rodzica z dzieckiem, niedostateczne opanowanie umiejętności społecznych, surowe i częste krytykowanie dziecka przez starszych.

 

Niska samoocena dziecka

Nieśmiałe dziecko unika pewnych zachowań, nie chce brać udziału w grach, zabawach, nie chce uprawiać sportu, występować np. w teatrzyku czy recytować wierszyków. Obawia się, że nie jest dość dobre, boi się krytyki, ośmieszenia, ma niską samoocenę. Niechętnie bawi się z dziećmi, ma niewielu kolegów lub nie ma ich wcale. Nieśmiałe dzieci często stają się niespokojnymi, lękliwymi nastolatkami. Na szczęście wiele osób ośmiela się z wiekiem, innym pomaga terapia lub częste rozmowy z rodzicami. Dziecko zaczyna się wstydzić zazwyczaj będąc w nowych sytuacjach, gdy jest w centrum zainteresowania albo gdy ludzie natrętnie się zachowują. — U przedszkolaka wstyd pojawia się gdy np. zostanie ośmieszone publicznie.

Dotkliwe dla malucha są ironiczne uwagi dziadków, rodziców czynione w odniesieniu do trudności, jakie dziecko przeżywa — dodaje psycholog. Wstyd jest także reakcją na karanie w obecności innych. Rodzaj kary nie ma znaczenia. — Użycie jej w obecności rówieśników może być przyczyną zażenowania i upokorzenia — dodaje Lesiak. Nieśmiałość może być wynikiem procesu wychowania. Dzieci bacznie obserwują rodziców, ucząc się od nich. Trudno liczyć, że będą śmiałe, gdy mama lub tata nie przyjmują gości, nie bywają w towarzystwie. — Jeśli ponadto często krytykują dziecko, nie motywują go, ośmieszają lub karzą za wyrażanie niektórych emocji, gdy jest ono np. zbyt radosne lub rozgniewane, krzywdzą malucha w ten sposób — mówi terapeuta. Dzieje się tak często, gdy sami rodzice mają trudności z pozwoleniem sobie na przeżywanie emocji lub odmawiają sobie prawa do pomyłki, błędu lub niewiedzy.

Maluchy powinny mieć kontakt z obcymi ludźmi. Dzięki temu przezwyciężą swoją nieśmiałość. Nie należy wymagać od dziecka błyskawicznych reakcji. Ono najpierw musi się oswoić, poznać osobę, miejsce, otoczenie. Warto zachęcać pociechę, aby witało się ze znajomymi, w sklepie. Jednak nieśmiałego dziecka nie wolno zbyt mocno naciskać, ponieważ jego opór tylko się powiększy. Nie wolno też krytykować. Ucząc się nowych rzeczy jest ono skazane na niepowodzenia. Zamiast ganić, oceniać, negatywnie komentować, ośmieszać, powiedzmy malcowi np. „cieszę się, że chcesz pływać, widzę, że bardzo ci zależy", „jestem dumny z ciebie, to świetnie, że zdecydowałeś się na naukę pływania", „jeśli nie chcesz – nie musisz, możesz spróbować innym razem”.

 

Strona: 1 2
Oceń artykuł:
nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Komentarze

  • Doris85 | 05-04-2015 13:38:22

    Wydaje mi się, że zachowanie dzieci jest dokładnym odzwierciedleniem zachowań rodziców. Jeśli my jesteśmy otwarci na świat i ludzi, podchodzimy do innych z uśmiechem, zaufaniem i życzliwością to nasze dzieci przejmą od nas taką postawę i nie będą miały problemów z nieśmiałością.
  • gosiunia89 | 20-04-2015 15:31:45

    Moja córka ma 5 miesięcy i już się wstydzi.Zauważyłam że skula się i chowa kiedy siedzi w bujaczku. Wtedy ja udaje że się chowam i robię ,,a kuku''uśmiecha się.Wstydzenie się jest naturalną rzeczą ludzką nie ma nic w tym złego.
  • Koala_Koala | 21-06-2015 12:23:33

    moj ma 14 miesiecy i wstydzi sie nowych osob, ale to dobrze, nie chce by byl dzieckiem, ktore kazdemu da sie wziac na rece itp
  • Aneta325 | 20-08-2015 15:35:23

    A u nas mały nikogo się prawie nie wstydzi i nie boi, każdy może wziąć go na ręce, a on się tylko śmiał i jeszcze nigdy nie zapłakał

Poczytaj również

Warto zobaczyć

Rozszerzanie diety dziecka

Polecamy

Po pojawieniu się stałych szóstek zaczynają się ruszać i wypadać mleczaki – najpierw te, które wyrosły jako pierwsze, a więc najczęściej dolne jedynki.

Sześciolatek u dentysty

Wraz z pojawieniem się dwóch szóstek (obojętne dolnych czy górnych) konieczna jest wizyta u dentysty. On zdecyduje, czy potrzebna jest konsultacja ortodontyczna.

czytaj

Jeżeli dziecko nie ma jeszcze 150 cm wzrostu, według przepisów powinno siedzieć w foteliku lub na podstawce.

Jak przewozić starsze dziecko samochodem?

Tylko połowa dzieci w wieku powyżej czterech lat jest należycie przewożona w samochodach. Tymczasem do 12. roku życia o bezpieczeństwo dziecka należy dbać w szczególny sposób.

czytaj

Podczas zatrzymywania laktacji, dziecko przystawiamy na krócej do piersi, tak, by pierś nie do końca była opróżniana.

Zatrzymanie laktacji. Farmakologiczne i naturalne

Powrót do pracy, kłopoty ze zdrowiem, bariery psychologiczne czy inne powody mogą zmusić kobietę do podjęcia się zatrzymania laktacji wcześniej niżby chciała. Jak to zrobić, aby organizm kobiety i jej dziecko dobrze to znieśli? O czym może świadczyć mleko...

czytaj

Czy szczepienia dzieci powinny być obowiązkowe?



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj