Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Wychowanie przez przepraszanie

Rodzic musi umieć przyznać się do błędu

Za niedotrzymanie słowa lub niepotrzebnie podniesiony głos dorosły powinien przeprosić dziecko. To pokazuje maluchowi, że każdy ma prawo do błędu. I co niezmiernie ważne, buduje się w ten sposób w dziecku poczucie własnej wartości i godności. Przyznając się do pomyłki pokazujemy, że nie tylko ono musi przepraszać za niewłaściwe zachowanie.

Przepraszanie uczy właściwych relacji z ludźmi.

Fot. iStockphoto

Przepraszanie uczy właściwych relacji z ludźmi.

Zdarza się, że krzykniecie na dziecko, bo jesteście rozdrażnieni i zmęczeni po całym dniu w pracy lub po kolejnej sprzeczce rodzeństwa? Albo wymierzycie niesprawiedliwą karę, bo tak naprawdę to was poniosło, a kara nie pasuje do przewinienia? Albo zapomnieliście, że w najbliższą sobotę obiecaliście wspólne wyjście na łyżwy?
Zamiast udawać, że nic takiego się nie stało, przeproście dziecko. Gdyby w dorosłym życiu ktoś tak was zawiódł lub wy jego, konsekwencje byłyby dotkliwe.
- Rodzic powinien przeprosić, jeśli zrobił coś złego, jeśli jest przekonany, że skrzywdził dziecko - mówi dr Milena Gracka –Tomaszewska z Wydziału Psychologii Klinicznej Dziecka i Rodziny Uniwersytetu Warszawskiego, psychoterapeuta i psycholog dzieci i dorosłych. - Oczywiście nie chodzi o to, żeby mama przepraszała za to, że nie może kupić nowej zabawki – dodaje.

- Ja przepraszam za różne moje zachowania i reakcje. Jeśli o coś proszę i wydaje mi się, że dziecko mnie nie posłuchało albo nie zauważyłam, że zrobiło już to, o co chciałam kilkanaście minut wcześniej, to wtedy się wycofuję. Mówię: "A to przepraszam, że cię znowu poganiam, ale nie zauważyłam, że już zrobiłeś to, o co prosiłam". Przepraszam też, jeśli podniosę głos w sytuacji, kiedy mówię coś piętnasty raz, a dziecko mnie nie słucha. Mówię wtedy: "Przepraszam, że krzyknęłam, ale jednocześnie wyjaśniam, że strasznie mnie zdenerwowało, że moje dziecko udaje, że jest głuche. Nie będę akceptowała takiego zachowania" - opowiada Iwona Lewicka, mama 7-letniej Zuzi i 6-letniego Adasia.

 

Nie wystarczy słowo

Prawda jest taka, że gdyby dziecko narozrabiało, to domagalibyście się przeprosin. Jeśli i wy umiecie powiedzieć, że jest wam przykro, że zrobiliście coś nie tak, to pokażecie dziecku, iż szanujecie je bez względu na to, ile ma lat.

- Przede wszystkim jednak dziecko musi zrozumieć za co mama czy tata je przeprasza. Trzeba stworzyć sytuację naprawczą: przyznać się do błędu i wyjaśnić na czym on polegał – tłumaczy dr Milena Gracka –Tomaszewska. – Dziecko też musi wiedzieć i rozumieć za co rodzic domaga się przeprosin – dodaje psycholog. Im młodsze dziecko, tym trudniej mu zrozumieć, dlaczego ono samo ma przeprosić. Tłumacząc mu to, trzeba odwołać się do jego doświadczenia. Jeśli ugryzło, uszczypnęło czy uderzyło swojego brata, wystarczy przypomnieć, jak ono się czuło, kiedy np. jakieś dziecko przyłożyło mu łopatką w głowę w piaskownicy.

Ważne, żeby być szczerym w kontaktach z dzieckiem. Jeśli dziecko musi za coś przeprosić, a dorosły za to samo nie przeprasza, to znaczy, że nie traktujecie dziecka jako pełnowartościową osobę. Dziecko pogubi się w takim przekazie - nie zrozumie dlaczego to, czego ono nie może, może dorosły. Czy to znaczy, że jak dorośnie, to już będzie mogło krzyczeć, nie dotrzymywać słowa, czy szturchać słabszego i mniejszego?

- Przepraszanie uczy właściwych relacji z ludźmi. Dziecko może się wściekać i krzyczeć ze złości, że nie dostało batonika i na to jest zgoda, ale nie może kopnąć mamy czy uderzyć. Za to musi już przeprosić – tłumaczy psycholog Mliena Gracka –Tomaszewska.

Co się stanie, jeśli rodzic nigdy nie przeprasza? - Dziecko wyrośnie w poczuciu krzywdy, zastraszone, lękowe, co zostanie mu i co pewnie w dorosłym życiu odbije sobie na słabszych i bezbronnych – uważa psycholog Milena Gracka – Tomaszewska.

 

Strona: 1 2
Oceń artykuł:
nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Komentarze

  • moniaijulka | 02-02-2015 22:00:41

    donnavito zgadzam się z Tobą. Rodzice również powinni umieć się przepraszać na wzajem przy dziecku. Dziecko musi widzieć że dorośli nie są idealni, popełniają błędy ale potrafią je zrozumieć, przyznać się do nich i przeprosić. A w stosunku do dzieci musimy się pilnować żeby ich czegoś nie uczyć lub zabraniać a potem sami to robić, np. mówić że nie wolno jeść słodyczy na noc a sami podjadamy, wt...
  • karolina7 | 10-02-2015 15:05:41

    Przyznam się...zdarza mi się unieść głos na mojego małego brzdąca (5m), którego później przepraszam.. chociaż jeszcze nie rozumie sensu tego słowa, ale ja się czuję lepiej..
  • Modzelka8 | 18-02-2015 12:21:58

    Wczoraj moja bratanica śmiertelnie obraziła się na moją siotrą, bo ta niesłusznie ją o coś oskarżyła. Po prostu bawiły się razem i moja siostra powiedziała, oczywiście w żartach, że mała oszukuje. Zamknęła się w pokoju i nie chciała z nimik rozmawiać. Poszłam do niej i zapytałam, czy siostra ma ją przeprosić. Okazało się, że właśnie na to czeka. Małe dzieci rozumieją, kiedy mają racją i oczekuj...
  • Doris85 | 08-04-2015 11:50:00

    Każdy popełnia błędy - nie da się tego uniknąć, ale musimy potrafić przyznać się do błędu i jeśli tego wymaga sytuacja - przeprosić. To my kształtujemy zachowanie naszych dzieci i uczymy je prawidłowych postaw - musi ono wiedzieć, że jeśli się zrobiło coś źle to przeprosiny są konieczne.

Poczytaj również

Polecamy

Dłuższa niż 4 godziny przerwa w karmieniu piersią może spowodować powrót pracy jajników i odblokowanie systemu hormonalnego.

Krwawienie w połogu

We wczesnym połogu, czyli w pierwszych dniach po porodzie, kobieta krwawi, ponieważ macica się obkurcza i oczyszcza. – Krwawienie tuż po porodzie nazywamy „odchodami”. Z początku są one krwiste, później brunatne, żółtawe, a na końcu szkliste, śluzowe....

czytaj

Jeżeli dziecko nie ma jeszcze 150 cm wzrostu, według przepisów powinno siedzieć w foteliku lub na podstawce.

Jak przewozić starsze dziecko samochodem?

Tylko połowa dzieci w wieku powyżej czterech lat jest należycie przewożona w samochodach. Tymczasem do 12. roku życia o bezpieczeństwo dziecka należy dbać w szczególny sposób.

czytaj

Podczas zatrzymywania laktacji, dziecko przystawiamy na krócej do piersi, tak, by pierś nie do końca była opróżniana.

Zatrzymanie laktacji. Farmakologiczne i naturalne

Powrót do pracy, kłopoty ze zdrowiem, bariery psychologiczne czy inne powody mogą zmusić kobietę do podjęcia się zatrzymania laktacji wcześniej niżby chciała. Jak to zrobić, aby organizm kobiety i jej dziecko dobrze to znieśli? O czym może świadczyć mleko...

czytaj

Co sądzisz o tym, by każda kobieta mogła zażądać porodu w drodze cesarskiego cięcia?



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj