Jakie są najczęstsze przyczyny problemów z zajściem w ciążę?

Niemal połowa problemów z niepłodnością par (około 40 proc.) wynika ze złej jakości nasienia. Równorzędnym problemem są zaburzenia pracy jajników, głównie tzw. zespół wielotorbielowatych jajników, który charakteryzuje się m.in. zaburzeniem rytmu krwawienia miesięcznego, otyłością, owłosieniem w typie męskim, policystyczną strukturą jajników, no i niepłodnością.

Po jakim czasie bezskutecznych prób zajścia w ciążę kobieta po 30. roku życia powinna się zaniepokoić i zwrócić do lekarza o poradę?

Definicja bezpłodności mówi, że jeśli po roku regularnych stosunków, bez stosowania zabezpieczeń, kobieta nie zachodzi w ciążę, to para powinna zgłosić się do ginekologa, specjalisty od leczenia bezpłodności. Tu przestrzegam - przedwczesne zgłaszanie się do lekarza jest bardzo niekorzystne, szczególnie dla psychiki partnerów. Robienie problemu z niezajścia w ciążę przed upływem przynajmniej roku, może prowadzić do ciężko odwracalnej blokady w psychice i utrudnić naturalne zajście w ciążę.

Jakie badania powinna zrobić para, jeśli mimo starań nie udaje się jej począć dziecka?

Nikt sam nie powinien sobie fundować żadnych badań, bo badania musi zlecić lekarz-specjalista. Jeśli po przynajmniej roku starań, ciąża nie pojawia się, to trzeba się zgłosić do ginekologa zajmującego się problemami bezpłodności (lub inaczej medycyną rozrodu). Do takiego lekarza powinna zgłosić się para. To lekarz – specjalista musi ustalić strategię postępowania medycznego.

Co może być pomocne w ustaleniu płodnych dni?

Uważam, że ustalanie płodnych dni i ścisłe przestrzeganie współżycia tylko wtedy, niepotrzebnie ogranicza aktywność seksualną. Tak naprawdę to niewiele daje wyznaczanie przez pacjentkę samodzielnie okresów płodności i narzucenie sobie tylko wtedy współżycia z partnerem. Ustalanie płodnych dni tylko wtedy ma sens, jeśli robimy to z lekarzem i jest potrzebne, kiedy przynajmniej po roku regularnego współżycia nie ma oczekiwanej i chcianej ciąży.