Normalna niedziela, zbliżająca się pora obiadu i brak butelki. Co jest ? Siedzę na kolanach u mojej kochanej cioci i czekam. Nagle nadchodzi mama z jakąś miską. Coś mówi, że będziemy jeść z łyżeczki. A co to jest łyżeczka? Ja tam wolę moją buteleczkę z dydusiem. Założyli mi śliniak, ręcznik i ograniczyli możliwość wymachiwania rączkami. O co im wszystkim chodzi? Wtem mama nabiera coś pomarańczowego na łyżeczkę i ładuje mi do buzi. Co to? Podobno zrobiłam kwaśną minę i wypchnęłam to języczkiem z buzi. Po chwili poczułam smak. Ale to dobre pomyślałam i otworzyłam usta. Na to mama ładuje mi kolejną łyżkę i chyba troszkę przesadziła z ilością, więc postanowiłam wypluć to na nią. Po chwili poczułam rozkosz w ustach i zaczęłam się uśmiechać oraz otwierać buzię. Mama korzystając z okazji wkładała mi kolejne łyżeczki i tym sposobem opróżniłam miseczkę. W sumie to jedzenie z łyżeczki nie było takie straszne, a co więcej było nawet smaczne.