Ciężko jest, coraz ciężej. Schylać się ciężko, chodzić dłużej nie daję rady, nawet proste codzienne czynności sprawiają problem. Na przykład mycie naczyń – przez brzuch stoję coraz dalej od zlewu i większy bałagan robię chlapiąc wkoło. Zauważyłam też przedziwną niezdarność. Kilka razy dziennie zdarza mi się czymś oblać, jedzenie z widelca spada na brzuch i ciągle chodzę z poplamionym brzuchem. Nawet szklankę stłukłam, ale to przecież na szczęście. Bez względu na to, jaki poród mnie czeka, trzeba pomału torbę pakować. Kupione mam raczej wszystko, chyba o niczym nie zapomniałam, zdziwiło mnie nieco, że w szpitalu wymagają, by mieć butelkę ze smoczkiem i puszkę mleka początkowego. To ma być promocja naturalnego karmienia? Może to dlatego, że po cięciu nie zawsze pokarm jest od razu i nie zawsze ze względu na zażywane leki można od razu maluszkowi podać pierś. To mnie dodatkowo dołuje, jeśli chodzi o wizję operacyjnego zakończenia porodu, że tak się medycznie wyrażę. Jestem zdecydowana karmić mojego synka naturalnie.

Zapraszamy na nasze forum dla przyszłych mam