Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

|

|

Zespół Aspergera. Pierwsze symptomy

Dinozaury i liczby ważniejsze niż koledzy

O rozpoznawaniu zespołu Aspergera u małych dzieci rozmawiamy z Andrzejem Gardzielem, specjalistą psychiatrii dzieci i młodzieży

Objawy zespołu Aspergera stają się dostrzegalne dopiero w przedszkolu albo szkole, gdzie daje znać o sobie brak kompetencji społecznych, niezdolność funkcjonowania dziecka w grupie rówieśniczej.

Fot. iStockphoto

Objawy zespołu Aspergera stają się dostrzegalne dopiero w przedszkolu albo szkole, gdzie daje znać o sobie brak kompetencji społecznych, niezdolność funkcjonowania dziecka w grupie rówieśniczej.

Ewa Kozakiewicz: Po czym można poznać zaburzenia zwane zespołem Aspergera? Czy można o nich mówić jako o „lżejszym” rodzaju autyzmu?

 

Andrzej Gardziel, specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży: Lorna Wing - jedna z wielkich postaci badań nad autyzmem - rozumiała zespół Aspergera jako specyficzną postać autyzmu. Obecnie jest zaliczany do tzw. spektrum zaburzeń autystycznych. Różnica między autyzmem a zespołem Aspergera zasadniczo polega na tym, że dzieci autystyczne tworzą „swój świat" w obszarze stymulowanych przez nie doznań zmysłowych, a dzieci z zespołem Aspergera odgradzają się od naszego świata przez specyficzną izolowaną aktywność intelektualną. Mają swoje osobliwe pasje i zainteresowania, nieraz wyjątkowe uzdolnienia i tylko w ich wąskim zakresie potrafią nawiązywać znakomity kontakt z otoczeniem. Można powiedzieć, że żyją w kręgu swoich własnych obsesji i fiksacji. Te dzieci jakby „przywierają” do pewnego tematu i w jego zakresie gromadzą w umyśle wszystko, co może go dotyczyć np. z obszaru geografii świata, historii dinozaurów, czy podboju kosmosu.

 

Jakie jeszcze są różnice między dziećmi autystycznymi a z zespołem Aspergera?

W odróżnieniu od typowych autystyków, którzy często zadziwiają swoją sprawnością ruchową, dzieci aspergerowskie są przeważnie niezgrabne, brakuje im dobrej koordynacji psychoruchowej, co zalicza się nawet do kryteriów diagnostycznych w zespole Aspergera. Innym kryterium odróżniającym je od dzieci autystycznych jest dobry rozwój mowy - od strony formalnej. Pytanie czy zespół Aspergera jest „wyższą" formą autyzmu z powodu szybszego rozwoju umysłowego tych dzieci, czy też formą „zastępczą" z powodu ich małej sprawności motorycznej, jak dotąd pozostaje bez odpowiedzi. Wspólną natomiast cechą dzieci autystycznych i aspergerowskich jest głębokie upośledzenie odczuwania emocji i intencji innych osób, rozumienia sytuacji społecznych.

 

Czy symptomy zespołu Aspergera dają się przeoczyć, gdy dziecko jest małe?

Faktycznie, zaburzenie często jest rozpoznawane dość późno. Rodzice spostrzegają takie dziecko jako trochę dziwne, ale wysoko uzdolnione pod pewnymi względami, a więc dobrze się zapowiadające.

Problem staje się dostrzegalny dopiero w przedszkolu albo szkole, gdzie daje znać o sobie brak kompetencji społecznych, niezdolność funkcjonowania dziecka w grupie rówieśniczej. Przeoczyć zespół Aspergera jest łatwo w domu rodzinnym, trudniej poza nim. Nie istnieje też wyraźna granica pomiędzy dziećmi z zespołem Aspergera a zdrowymi dziećmi utalentowanymi w pewnych obszarach, a mało kompetentnymi w relacjach społecznych lub też bardziej zainteresowanymi swoimi pasjami niż kontaktem z ludźmi. Dlatego trudno być pewnym, co do takiego rozpoznania przed szóstym czy siódmym rokiem życia dziecka.

Zdarza się i tak, że dziecko z niezdiagnozowanym zespołem Aspergera radzi sobie w grupie rówieśniczej. Jest odmienne, ale przystosowane. Bowiem tak jak człowiek może nauczyć się języka obcego i żyć w obcym kraju, tak dziecko z zespołem aspergerowskim może nauczyć się zachowań społecznych, mimo że nie ma ich w sobie. Dziecko z tym zaburzeniem, przy pomocy rodziny potrafi się dostosować do otoczenia, żyjąc dalej w swoim świecie myśli i idei. Dzieci z zespołem Aspergera tworzą swój własny świat poprzez swego rodzaju autostymulację intelektualną. Niezwykle ważna jest reakcja na te dzieci otoczenia, najbliższej rodziny. Rodzice empatycznie wyczuwający dziecko mogą sami z siebie (nawet bez pomocy terapeutów) przystosować je do życia społecznego, przede wszystkim pomagając mu uświadomić sobie niedostatki i pomagając znaleźć sposoby ich przezwyciężania.

 

Strona: 1 2

Zapytaj innych co sądzą na ten temat:

nie lubię lubię to | Bądź pierwszym który to lubi.

Poczytaj również

Komentarze

  • barbarakaliska | 29-03-2015 19:08:38

    Ciekawy ten podrzucony artykuł / wywiad. Ja znalazłam w sieci też trochę więcej informacji o tej chorobie, a raczej zaburzeniu - tak gdyby ktoś potrzebował
  • rina | 31-07-2016 21:23:56

    Czasem trudno jest rozpoznać to zaburzenie. Klinika PsychoMedic specjalizuje się w diagnozowaniu, więc uważam, że do nich warto się zgłosić, jeśli tylko coś na zaniepokoi. Wizytę można umówić dzwoniąc na nr 22 299 11 22.
  • kamiika | 09-08-2016 14:37:31

    Nie dajmy się zwariować. Spotykam wiele matek, które podejrzewają i Aspargera i autyzm i inne zaburzeenia umysłowe u swoich maluchów , że to niewiarygodne. Myślmy logicznie i nie dajmy sie panice

Warto zobaczyć

Rozszerzanie diety dziecka

Polecamy

Co roku nawet kilka procent rodzących przez cesarskie cięcie boryka się z problemem zakażenia rany.

Jak skutecznie zapobiegać zakażeniu rany po cięciu cesarskim?

Jednym z możliwych powikłań cesarskiego cięcia jest zakażenie rany po cesarce. Mimo, że szpitale zapewniają coraz lepsze warunki sanitarne, a rodzącym podaje się profilaktycznie antybiotyki – co roku nawet kilka procent rodzących tą drogą boryka się z problemem zakażenia rany. A że przez cesarskie cięcie rozwiązywana jest już niemal co druga ciąża, problem zakażeń staje się poważny.

czytaj

Nie ma cudownych pigułek czy syropów, które gwarantują organizmowi pełną odporność. Ale są preparaty, które pomagają ją budować – oczywiście w połączeniu ze wszystkimi naturalnymi sposobami!

Jak wspierać odporność dziecka? Sposoby na wzmacnianie układu odpornościowego

Układ odpornościowy to bariera chroniąca organizm przed drobnoustrojami takimi jak bakterie, wirusy lub grzyby. Odporność kształtuje się przez aż pierwszych dwanaście lat życia dziecka – to oznacza, że przez ten czas organizmy dzieci są bardziej narażone na działanie patogenów, czyli infekcje. Dlatego nie tylko warto, ale wręcz trzeba wspierać ich odporność.

czytaj

Dziecko, które miewa ataki szczekającego kaszlu, powinno przebywać w dobrze wywietrzonych pomieszczeniach, spać raczej w chłodnym niż nagrzanym pokoju.

Zapalenie krtani u dzieci. Objawy. Ile trwa choroba

Szczekający kaszel, pojawiający się nagle, najczęściej w nocy, utrudnione oddychanie, utrata głosu, czasem gorączka — to objawy zapalenia krtani. Najczęściej dotyczy dzieci między 2 a 8 rokiem życia. Gdy zapalenie krtani raz wystąpi, może się powtarzać, zanim dziecko skończy osiem lat. Zapalenie krtani może być zagrożeniem dla życia malucha, dlatego gdy wystąpią pierwsze objawy, trzeba reagować natychmiast.

czytaj

Latem obowiązkowy, rodzinny smakołyk to:



Zobacz wyniki ankiety, skomentuj