Bite dzieci mają niższy iloraz inteligencji – do takiego wniosku doszli naukowcy po badaniach przeprowadzonych w kilkunastu krajach świata.

Naukowcy odkryli wcześniej, że wysokość IQ u dzieci wiąże się z socjoekonomicznymi warunkami, w jakich były wychowywane: inteligentniejsze dzieci częściej pochodzą z zamożniejszych rodzin, w których większą uwagę zwraca się na właściwe wychowanie dzieci. Teraz naukowcy przekonali się, że w bogatszych rodzinach rzadziej stosuje się kary cielesne wobec dzieci, a temu między innymi badacze przypisują wyższe IQ malców.

Iloraz inteligencji oblicza się, dzieląc tzw. wiek umysłowy badanego przez jego wiek życia i mnożąc razy sto. (IQ równa się: wiek umysłowy/wiek życia x 100). Przeciętny wynik oscyluje wokół 100, osoby z IQ powyżej 130 to ludzie o wysokiej inteligencji, ilorazem inteligencji poniżej 70 oznacza upośledzenie umysłowe.

Stres uszkadza mózg

– Nasze najnowsze badania wskazują, że amerykańskie dzieci, które były regularnie bite, badane w czteroletnich odstępach czasu wykazywały znacznie niższe umiejętności poznawcze niż ich rówieśnicy, które nie dostawały klapsów – mówi socjolog prof. Murray A. Straus z Laboratorium Badań Rodziny na Uniwersytecie New Hampshire. – Wyniki naszych prac częściowo można przypisać temu, że stres wywołany karami cielesnymi negatywnie wpływa na funkcjonowanie mózgu. Taki stres prowadzi m.in. do wychowania bojaźliwego dziecka. Ten właśnie czynnik łączymy z niższym IQ – najpopularniejszą jednostką miary inteligencji.
Badacze opowiadają się za powszechnym wprowadzeniem prawa zabraniającego bicia dzieci. – Już w 24 krajach obowiązują takie rozporządzenia – mówi prof. Straus. Wyniki badań prowadzonych pod jego kierunkiem przedstawiono na międzynarodowej konferencji na temat przemocy i traumy w San Diego.

Prof. Murray A. Straus i dr Mallie Paschall z Pacific Institute for Research and Evaluation w Calverton przeprowadzili także badania w kilkunastu krajach na 806 dzieciach w wieku od 2 do 4 lat oraz na 704 malcach w wielu 5 do 9 lat. Inteligencję w obydwu grupach oceniono dwukrotnie, za drugim razem po upływie 4 lat od pierwszego badania.
Okazało się, że dzieci z pierwszej grupy, które nigdy nie były bite, osiągały w testach wynik średnio o 5 punktów wyższy niż maluchy, wobec których stosowano kary fizyczne. W drugiej grupie ta różnica wynosiła prawie 3 punkty na korzyść malców, które nie dostawały w skórę.