Od zapłodnienia do przyjścia dziecka na świat upływa zwykle 38 tygodni, czyli 266 dni. Problem w tym, że moment zapłodnienia trudno jest precyzyjnie określić stąd termin porodu podany przez lekarza rzadko jest precycyjny.

Nawet skrupulatnie obserwująca swoje ciało kobieta, znająca symptomy owulacji i datę stosunku płciowego, które mogło doprowadzić do zapłodnienia, samego momentu zapłodnienia precyzyjnie nie może znać. Dlatego przyjęło się zakładać, że doszło do zapłodnienia 14-tego dnia od pierwszego dnia ostatniej miesiączki. Do tego dnia dolicza się 40 tygodni i w ten sposób wyznacza przypuszczalny termin porodu, tym bardziej wiarygodny, im bardziej regularny (28-dniowy) cykl miesiączek miała kobieta.

Również badanie ultrasonograficzne (USG) i parametry pomiarów dziecka w łonie matki służą do wyznaczania terminu porodu. Trzeba jednak brać poprawkę na to, że rzeczywisty termin może nie pokrywać się co do dnia z wyliczonym. Rozbieżności mogą wynikać choćby z faktu, że dzieci na różnych etapach ciąży mogą być, co do rozmiarów, nieco inne.

Tak, czy inaczej mając na uwadze, że wszelkie terminy porodu są tylko orientacyjne, przyjmuje się, że dziecko, które przyjdzie na świat 14 dni przed i do 14 dni po terminie wyznaczonym na podstawie daty ostatniej miesiączki – jest urodzone w terminie. I odpowiednio – jeśli urodzi się wcześniej, przed 38. tygodniem ciąży, mówimy o porodzie przedwczesnym, jeśli później, po 42. tygodniu ciąży, mamy do czynienia z ciążą przenoszoną i z porodem opóźnionym. Groźniejszy, z punktu widzenia zdrowia dziecka, jest oczywiście poród przedwczesny, istnieje bowiem ryzyko, że dziecko przychodzi na świat jeszcze nie gotowe do samodzielnego życia poza organizmem matki. Z kolei przenoszenie ciąży jest zagrożeniem ze względu na zmniejszającą się wydolność łożyska, jako środka transportu życiodajnych substancji dla dziecka. Zazwyczaj jednak kobieta ciężarna, u której termin porodu minął znajduje się już pod stałą opieka lekarską i stan jej dziecka jest monitorowany.