Przerobiłam z moimi córkami wszystkie katarowe przypadłości. Katar u nich zwykle trwał dwa tygodnie. Jak się okazało, to normalne. Jednak wiąże się z maratonem braku snu.
 

U małego dziecka katar jest szczególnie dokuczliwy. Dziecko nie może spokojnie ssać, jeść, oddychać ani spać. Wyraźnie źle się czuje i może być bardzo rozdrażnione i płaczliwe. Nie potrafi wydmuchać kataru, a spływająca do gardła wydzielina może wywołać różne infekcje, w tym bolesne zapalenie ucha.

Właściwa pozycja i opukiwanie

Całe noce trzymałam moje dzieci na rękach, żeby ułatwić im oddychanie. Tylko w ten sposób udawało się im kiepsko, ale spać. Czasami układałam je na stercie poduszek, żeby głowa była wyraźnie wyżej niż nogi.
Ponieważ niemowlakom raczej nie podaje się kropelek udrażniających nos, pozostały nam inne sposoby. Po pierwsze konieczne było jak najczęstsze płukanie nosa solą fizjologiczną i ściąganie kataru. Możesz kupić w aptece specjalną rurkę, którą wysysa się katar (oczywiście zatrzymuje się on w odpowiednim miejscu rurki). W przeciwieństwie do znanych z naszego dzieciństwa gumowych gruszek, ten sposób jest delikatniejszy i skuteczniejszy. Pomocne jest też oklepywanie dziecka, co zmniejsza ryzyko spływania kataru do oskrzeli. Trzeba dziecko położyć na brzuszku (najlepiej na swoich kolanach z główką trochę niżej niż nogi) i delikatnie opukiwać szczyt pleców dłonią złożoną w łódkę.

Picia więcej niż zwykle

Po drugie dzieci muszą dużo pić. Te na mleku z piersi, powinny być nim bardzo często częstowane – płyny rozrzedzają wydzielinę i likwidują nieprzyjemne uczucie suchości w gardle. Podobnie działa też nawilżanie powietrza w pokoju, gdzie śpi dziecko.
Przyczyną kataru, czyli zapalenia błony śluzowej nosa, są zwykle wirusy wywołujące tzw. przeziębienie, a przenoszące się drogą kropelkową. Nie powinno cię niepokoić, jeśli dziecko mające kontakt z innymi dziećmi, ma w ciągu roku nawet osiem infekcji – katarów. Jednak zielony albo żółty katar lub pojawienie się dodatkowo gorączki, to sygnał, żeby pokazać dziecko lekarzowi.